temperatura
tempĕrātūra, ae, f. [tempero],
- due measure, proportion, composition, or quality; temper, temperament, temperature (anteclass. and post-Aug. for the class. temperatio): caeli temperatura, Varr. ap. Non. 179, 12: corporis, Sen. Ep. 11, 6: minii, Vitr. 7, 9: aeris, Plin. 34, 9, 20, § 97; cf. id. 34, 2, 5, § 10; 34, 8, 19, § 75: utilis ac salubris (in balneis), Sen. Ep. 86, 10: linire absque temperatura, with untempered mortar, Vulg. Ezech. 13, 11.
temperātūra, ae, f. (tempero), die gehörige Vermischung, -Zubereitung, -Beschaffenheit, minii, Vitr.: aeris, ferri, Plin.: caeli, Varro fr.: corporis, Sen.
quia varia debet esse uberum ~a, pro sugentium qualitate diversa. ‥ quid aliud molitus est ~a tam multiplici, nisi ut leniter et lactis more teneris auditorum ejus doctrina influeret animis?
quando tibi in quodam cordis mei cratere vini et lactis illam potero ~am miscere? rara est mixtura hec
hujus ‥ ~am dulcedinis lac itidem suum dixit, lac viz. maternum et lac uberum suorum, lac parvulis suis edificandis accommodum
mirabiliter non solum fidem astruit sed et caritatem edificat novorum ista veterumque ~a, maxime cum in manibus sponse ordinari eam ornarique contigerit
deinde in tali ~a incipere debet ut ipso cum choro, aut majore parte chori, acumen et gravitatem attingere possent
tempĕrātūra, (15) æ, f. (tempero), ¶ 1 constitution régulière, composition (constitution) bien dosée, équilibrée : æris Plin. 34, 97, proportions dʼun alliage, alliage ; corporis Sen. Ep. 11, 6, constitution physique ¶ 2 cæli Varr. d. Non. 179, 12, ou temperatura seul Sen. Ep. 86, 10, température.