temperatus
temperatus, limited, moderate, temperate
tempĕrātus, a, um, Part. and P. a. of tempero.
1. temperātus, a, um, PAdi. (v. tempero), I) gehörig eingerichtet, -beschaffen, ordentlich, prela, Cato r.r. 12. – II) gemäßigt, gemildert, mäßig, a) eig.: esca, Cic.: regiones caeli, Vitr.: locus, annus, Colum.: tempus, Varro: loca temperatiora, Caes.: temperatissimum anni tempus, Varro: – b) übtr., gemäßigt, das gehörige Maß haltend, auch zuw. gesetzt, gemessen, ruhig, animus temperatus virtutibus, ausgebildet, Liv.: homo, Cic.: homo temperatior in victoria, Cael. in Cic. ep.: mens, Cic.: mores, Cic.: aequabile et temp. orationis genus, Cic.: oratio temperatior, Cic.: temperatum genus dicendi, eine nüchterne, einfache usw., Suet. – adversus amicos benignus, adversus inimicos temperatus, Sen. ep. 120, 10.
2. temperātus, ūs, m. (tempero), das Sich-Mäßigen, Sich-Enthalten, ab alimonio panis, Arnob. 5, 16.
1 tempĕrātus, (11) a, um, ¶ 1 part. de tempero ¶ 2 adjt , a) bien disposé, bien réglé : Cato Agr. 12 ; temperatior oratio Cic. de Or. 2, 212, discours mieux réglé ; b) tempéré, modéré, mesuré [en parl. de choses] : Cic. Div. 1, 115 ; loca sunt temperatiora Cæs. G. 5, 12, 7, le climat est plus tempéré ; temperatissimum anni tempus Varro R. 2, 5, 14, la saison la plus tempérée || [en parl. de pers.] Cic. Nat. 3, 87 || [rhét.] style tempéré : Cic. Or. 95 ; Off. 1, 3.
2 tempĕrātŭs, ūs, m. , fait de sʼabstenir : Arn. 5, 16.
- 1. goed gemengd, (v.h. klimaat) mild, warm [regiones; anni tempus];
- 2. (metaf.) gematigd [varietas sonorum tot de juiste proporties teruggebracht];
- 3. maat houdend, matig, sober [vir; mores; in victoria];
- 4. rustig, beheerst, bezonnen [oratio; genus dicendi; animus].
temperatus , a, um. part. p. c. s. v. tempero.
温和。有節。備。調和者。管者。Temperata regio 温和之域。
Suggest a Translation
See an image
温和。有節。備。調和者。管者。Temperata regio 温和之域。
Suggest a Translation
See an image
temperātus adj.with comp.
- P. of tempero, limited, moderate, temperate: temperatae escae modicaeque potiones: loca temperatiora, Cs.— Fig., moderate, sober, calm, steady, temperate: mores: in victoriā temperatior: Vim temperatam di provehunt In maius, H.: animus virtutibus, L.— Of speech, moderate, calm, composed: orationis genus: temperatior oratio.