tractum
tractum, i, n., v. traho, P. a. B.
tractum, ī, n. (traho), I) gezogene Spinnerwolle, denique et suis manibus lanea tracta ministrasset infectori, Varro sat. Men. 325: tractaque de niveo vellere ducta putat, Tibull. 1, 6, 80. – II) das Blatt, die Lage eines aus mehreren Schichten od. Lagen bestehenden Kuchens, griech. λάγανον, Cato r.r. 76. Apic. 2, 41 u.a.: dafür tracta, ae, f., Plin. 18, 106. Apic. 5, 188 u. 7, 304. Pelagon. veterin. 4 (44 Ihm), als Bähmittel.
tractum, v. tracta.
- 1. (preklass.; poët.) spinwol;
- 2. (pre- en postklass.) uitgerold stuk deeg.