About Report a problem

Menu

tranquillus

tranquillus, with comp. and sup, quiet, calm, still, tranquil

Frieze-Dennison Vergil

tranquillus , a, um: (adj.), calm, still, 2.203; subst., tranquillum, ī, n., a calm; calm weather, 5.127.

Could not find tranquillissima in Logeion dictionaries.

tranquillissima Adjective: neuter accusative plural superlative, Adjective: feminine nominative singular superlative, Adjective: feminine vocative singular superlative, Adjective: feminine ablative singular superlative, Adjective: neuter nominative plural superlative, Adjective: neuter vocative plural superlative of tranquillus

See tranquillissima in Morpho

tranquillus, a. um. adj., quiet, calm, still, tranquil, opp. to motion or excitement (syn. serenus).
  • I Lit., chiefly of calmness of weather: ut mare, quod suā naturā tranquillum sit, ventorum vi agitari atque turbari, Cic. Clu. 49, 138: tranquillo mari gubernare, Liv. 24, 8, 12; 38, 10, 5; 28, 17. 12: leni ac tranquillo mari, Curt. 4, 2, 8: aequora, Val. Fl. 2, 609: aquae, Ov. P. 2, 7, 8: caelum, calm, tranquil, Plin. 2, 79, 81, § 192; cf. dies, id. 2, 45, 44, § 114: serenitas, Liv. 2, 62, 2: sic tranquillum mare dicitur, cum leviter movetur neque in unam partem inclinatur ... scito illud non stare, sed succuti leviter et dici tranquillum, quia neque huc neque illo impetum faciat, Sen. Q. N. 5, 1, 1.—
        • b Subst.: tranquillum, i, n., a calm; a quiet sea: tranquillum est, Alcedonia sunt circum forum, Plaut. Cas. prol. 26; cf.: qui te ad scopulum e tranquillo auferat, Ter. Phorm. 689: in tranquillo tempestatem adversam optare dementis est, Cic. Off. 1, 24, 83: ita aut tranquillum aut procellae in vobis sunt, Liv. 28, 27, 11: tranquillo pervectus Chalcidem, on the calm, tranquil sea, Liv. 31, 23, 4: classicique milites tranquillo in altum evecti, id. 26, 51, 6: non tranquillo navigamus, id. 24, 8, 13 Weissenb. ad loc.; cf.: tranquillo, ut aiunt, quilibet gubernator est, Sen. Ep. 85, 30: alia tranquillo velut oscitatio, Plin. 9, 7, 6, § 18.—Plur.: testudines eminente dorso per tranquilla fluitantes, Plin. 9, 10, 12, § 35: immoti jacent tranquilla pelagi, Sen. Troad. 200.—
    • B Transf.: tranquilla et serena frons, calm, not disturbed, Cic. Tusc. 3, 15, 31: tranquillo serenoque vultu, Suet. Aug. 79. —
  • II Trop., calm, quiet, peaceful, placid, composed, untroubled, undisturbed, serene, tranquil (cf. quietus): efficiendum est, ut appetitus sint tranquilli atque omni perturbatione animi careant, Cic. Off. 1, 29, 102: tranquillum facere ex irato, Plaut. Cist. 3, 21 (651); so (opp. irata) id. Poen. 1, 2, 145 (354): locus, id. Ep. 3, 4, 8 (444): ut liqueant omnia et tranquilla sint, id. Most. 2, 1, 70 (417): tranquillam concinna viam, id. Stich. 2, 1, 13 (286): placata, tranquilla, quieta, beata vita, Cic. Fin. 1, 21, 71; cf.: pacatae tranquillaeque civitates, id. de Or. 1, 8, 30: nihil quieti videre, nihil tranquilli, id. Fin. 1, 18, 38: tutae tranquillaeque res omnes, Sall. C. 16, 5; so, res, Liv. 38, 28, 1: tranquillo animo esse potest nemo, Cic. Sen. 20, 74; cf.: tranquillo pectore vultuque sereno, Lucr. 3, 294: senectus, Hor. S. 2, 1, 57: otia sine armis, Luc. 2, 266: pax, id. 1, 171.—Comp.: ita hanc canem faciam tibi oleo tranquilliorem, Plaut. Poen. 5, 4, 66 (1239): tranquilliorem plebem fecerunt, Liv. 2, 63, 3: esse tranquillior animo, Cic. Fam. 4, 5, 6.—Of an orator: in transferendis faciendisque verbis tranquillior (Isocrates), Cic. Or. 52, 176.—Sup.: illud meum turbulentissimum tempus profectionis tuo tranquillissimo praestat, Cic. Pis. 15, 33: cetera videntur esse tranquilla: tranquillissimus autem animus meus, id. Att. 7, 7, 4: tranquillissima res, Ter. And. 620: otium, Plin. Ep. 7, 25, 2.—
        • b Subst.: tranquillum, i, n., calmness, quiet, tranquillity, etc.: vitam ... in tam tranquillo ... locare, Lucr. 5, 12; cf.: esse in tranquillo, Ter. Eun. 1038: in urbe ex tranquillo nec opinata moles discordiarum ... exorta est, Liv. 4, 43, 3: seditionem in tranquillum conferre, Plaut. Am. 1, 2, 16 (478): republicā in tranquillum redactā, Liv. 3, 40, 11.—Plur.: tranquilla tuens nec fronte timendus, Val. Fl. 1, 38.—Hence, adv., in two forms.
      • 1 tranquillē, calmly, quietly, tranquilly: inclamare, Plaut. Cist. 1, 1, 112 (112): tranquille placideque, Cic. Tusc. 3, 11, 25: dicere, with leniter, definite, etc., id. Or. 28, 99.—Comp.: tranquillius manere, Sen. Ep. 71, 15.—Sup.: tranquillissime senuit, Suet. Aug. 2 med.—
      • 2 tranquillō, quietly, without disturbance (very rare): nec cetera modo tribuni tranquillo peregere, Liv. 3, 14, 6; cf. supra, I. b.—
    • B Transf., tranquillizing, bringing peaceful news: tranquillae tuae quidem litterae, Cic. Att. 14, 3, 1.

Saved

Recent