turbator
turbator, a troubler, disturber
turbātor, ōris, m. [1. turbo],
- a troubler, disquieter, disturber (not ante-Aug.): turbatores vulgi erant tribuni plebis, Liv. 4, 48, 1; so, vulgi, id. 4, 2, 7: plebis (Gracchi et Saturnini), Tac. A. 3, 27: Germaniae (Arminius), id. ib. 1, 55; cf. id. ib. 1, 30: otii, Sen. Contr. 3, 17 fin.—Plur.: turbatores belli, stirrers up of war, Liv. 2, 16, 4.
turbātor, ōris, m. (turbo, āre), der Beunruhiger, Aufwiegler, Unruhestifter, Verwirrer, Störenfried, vulgi, Liv.: plebis, Liv. u. Tac.: Germaniae, Tac.: otii, Sen.: quietis publicae, Amm.: turbatores belli, wie ταράττοντες πόλεμον, die durch Unruhen Krieg zu erregen suchen, Liv. 2, 16, 4: turb. praecipuus, Tac. ann. 1, 30.
Normannia ‥ diu seditiones intestinas probe tolerat et pace reddita in fecundiorem statum mature resurgit, ~ores suos ‥ in Franciam liberis anfractibus emittens
~ores vero pacis ‥ ad excommunicationem vocandos
dicens eum ~orem rerum quia ecclesie vendicat libertatem
consilii dissipator ‥ ~or pacis ‥ salutis persecutor
~oribus vestris in Romana curia murum inexpugnabilem se opponit
fui valde iracundus et ~or fratrum(
pestiferi in claustris, ~ores fratrum
monachum ‥ ~orem fratrum et eidem loco perniciosum
turbātŏr, (13) ōris, m. (turbo 1), celui qui trouble, qui agite, soulève : Liv. 4, 2, 7 ; 4, 48, 1 ; Tac. Ann. 3, 27, etc. || turbatores belli Liv. 2, 16, 4, fomentateurs de la guerre.
turbātor ōris, m
- 1 turbo, a troubler, disturber: volgi, L.: turbatores belli, stirrers up of war, L.