vulgus

vulgus (volg-), i, n. (masc., Att., Sisenn., and Varr. ap. Non. p. 230, 27 sq.; Verg. A. 2, 99; Phaedr. 4, 14; Liv. 6, 34, 5; 24, 32, 1; Lucr. 2, 920 et saep.) [Sanscr. várga, a group], the great mass, the multitude, the people, public (class.; cf.: plebs, turba).

• I In gen.: non est consilium in vulgo, non ratio, etc., Cic. Planc. 4, 9; Sall. J. 66, 2; Verg. A. 2, 39: quod in vulgus gratum esse sentimus, with the people, with the public, generally, Cic. Att. 2, 22, 3: in vulgus notus, id. ib. 9, 5, 2; Liv. 22, 3, 14; Tac. H. 1, 71; 2, 26 fin.; 2, 93 al.: apio gratia in vulgo est, Plin. 20, 11, 44, § 112.—
• II In partic.
• • A A mass, crowd, throng, multitude of persons or animals: vulgus servorum, Ter. And. 583: mulierum, id. Hec. 600: patronorum, Cic. Brut. 97, 332: insipientium, id. Tusc. 2, 26, 63: densum (umbrarum), Hor. C. 2, 13, 32: inane (animarum), Ov. F. 2, 554: femineum, Luc. 7, 39: incautum (ovium), Verg. G. 3, 469: aequoreum, of sea-monsters, Sen. Hippol. 957.—
  • B With an accessory idea of contempt, the crowd, the vulgar, mob, rabble, populace: sapientis judicium a judicio vulgi discrepat, Cic. Brut. 53, 198: ceteri omnes strenui, boni, nobiles atque ignobiles, vulgus fuimus sine gratiā, sine auctoritate, Sall. C. 20, 7: gratiam ad vulgum quaesierat, Liv. 6, 34, 5: quid oportet Nos facere, a vulgo longe lateque remotos? Hor. S. 1, 6, 18: odi profanum vulgus et arceo, id. C. 3, 1, 1: malignum Spernere vulgus, id. ib. 2, 16, 40: infidum, id. ib. 1, 35, 25: mobile, Stat. S. 2, 2, 123: fani pulchritudo et vetustas Praenestinarum etiam nunc retinet sortium nomen: atque id in vulgus; quis enim magistratus aut quis vir illustrior utitur sortibus? among the common people, among the populace, Cic. Div. 2, 41, 86: spargere voces In volgum ambiguas, Verg. A. 2, 99: alio pane procerum, alio volgi, Plin. 19, 4, 19, § 53: vulgus proceresque gemunt, Ov. M. 8, 526.—
  • C Militari gratiora vulgo, the common soldiery, Curt. 3, 6, 19: vulgo militum acceptior, id. 7, 2, 33.— Hence, vulgō (volg-), abl. adv., prop. among the multitude; hence, in gen., before every body, before all the world, generally, universally, everywhere, all over, commonly, openly, publicly (syn.: palam, publice, aperte): num locum ad spectandum dare? aut ad prandium invitare? Minime, sed vulgo, passim. Quid est vulgo? Universos, Cic. Mur. 35, 73: ejusmodi tempus erat, ut homines vulgo impune occiderentur, id. Rosc. Am. 29, 80: vulgo totis castris testamenta obsignabantur, Caes. B. G. 1, 39: accidit, ut vulgo milites ab signis discederent, id. ib. 5, 33: vulgo nascetur amomum, everywhere, Verg. E. 4, 25: vituli volgo moriuntur in herbis, id. G. 3, 494: vulgo loquebantur, Antonium mansurum esse Casilini, generally, Cic. Att. 16, 10, 1: aliquid vulgo ostendere ac proferre, before all the world, openly, id. Verr. 2, 4, 28, § 64; cf.: quas (litteras) vulgo ad te mitto, id. Q. Fr. 3, 1, 6, § 21: verum illud verbum est, vulgo quod dici solet, Omnes, etc., usually, Ter. And. 426; cf.: ut vulgo uti solemus, Quint. 9, 2, 8: hoc quod vulgo sententias vocamus, id. 12, 10, 48: victum vulgo quaerere, i.e. by prostitution, Ter. Heaut. 447; so, vulgo concepti, Dig. 1, 5, 23.

vulgus (volgus), ī, n., seltener m., das Volk = die große Menge, die Leute, das Publikum, der gemeine Mann, I) im allg.: A) eig.: a) in der Stadt: non est consilium in vulgo, non ratio etc., Cic.: civitatis principes inter se coniurant; nam volgus etc., Sall.: vulgum effusum oppido caedere, Sall.: magis historicis quam vulgo notus, Nep.: disciplinam in vulgum efferre, Caes.: in vulgum vulgare, Varro fr.: corpus in vulgus dare = vulgare, v. einem Weibe, Gell.: exire atque in vulgus emanare, Cic.: (dies) alter in vulgus ignotus, Cic.: quae non sane probantur in vulgus, vom gemeinen Manne (vgl. vorher populo probabilia), Cic.: gratae in vulgus leges fuere, Liv.: aber quod in vulgus gratum esse sentimus, allgemein, Cic.: ebenso apio gratia in vulgo est, Plin. u.a. – b) im Heere: v. militum, armatorum, die gemeinen Soldaten, Liv.: milite in vulgus laeto ferociā ducis, allgemein, Liv.: in vulgus edit (macht allgemein bekannt), m. folg. Acc. u. Infin., Nep.: ne vulgi largitione centurionum animos averteret, Tac. – B) übtr., das Volk = die Menge, Masse, der Haufe, aliud vulgus obaeratorum et clientium, Tac.: v. densum (umbrarum), Hor.: v. incautum ovium, Hor. – II) im üblen Sinne, der große Haufe, der Pöbel, A) eig.: demens iudicio volgi, Hor.: sapientis iudicium a iudicio vulgi discrepat, Cic.: in quo fateor vulgi iudicium a meo iudicio dissensisse, Cic.: fani pulchritudo et vetustas Praenestinarum etiam nunc retinet sortium nomen; atque id in vulgus (beim gemeinen Volke, beim Pöbel); quis enim magistratus aut quis vir illustrior utitur sortibus? Cic.: quid oportet nos facere a vulgo longe longeque remotos, Hor.: odi profanum vulgus, Hor.: Ggstz., alio pane procerum, alio volgi, Plin. 19, 53: vulgusque proceresque gemunt, Ov. met. 8, 526. – B) übtr., der große Haufe, die große Masse, der gewöhnliche Schlag, servorum, Ter.: mulierum, Ter.: patronorum, Cic.: volgus ab se segregat, den gew. Schl. von Liebhabern, Ter.: sed tamen hoc evenit, ut in vulgus insipientium opinio valeat honestatis, daß auf die große Masse der Unverständigen die Idee des Anständigen Einfluß übt, Cic. – ➳ vulgus als masc., bes. Akk. vulgum, zB. Varro sat. Men. 81 u. 359. Caes. b.G. 6, 14, 4. Sall. Iug. 69, 2 u. 73, 5. Nep. Alc. 8, 7. Verg. Aen. 2, 99. Sen. de vit. beat. 2, 2; nat. qu. 1. prol. § 15; ep. 81, 13 u. 98, 13. Sil. 10, 616; 13, 279 u.a.; vgl. Neue-Wagener Formenl.³ 1, 972 u. 973. – Abl. Sing. auch heteroklit. vulgu, Oppius u. Varro bei Charis. 147, 3 sq.; vgl. Prisc. 6, 79.

vulgus [CL], the common people, general public; b (w. pl. concord). c (w. gen. pl.) the undistinguished, general, or ordinary class or multitude. d (filius ~i or sim.) bastard, illegitimate child. animadverterunt ‥ ex vultu et habitu et sermonibus ejus quia non erat de paupere ~o ‥ sed de nobilibus Bede HE IV 20; ~us in medio expositum preda erat potentioribus W. Malm. GR III 245; ~us dicit quod S. Declanus ‥ Romam visitavit (Declanus 15) VSH II 41; s1326 communitas ~i civitatis Londoniarum mandavit regine caput ‥ W. E. episcopi Ad. Mur. Chr. 48; regni incole et wlgus popularis Hist. Roff. f. 39v; vocabantur enim ‘magi’ propter illorum sapienciam, quod apud Chaldeos [MS: Caldeos] ~um [MS: wlgum] nomen est Eul. Hist. I 76; s1381 imputandum ‥ communis ~i facinoribus Wals. HA II 12; quasdam ‥ exacciones que ~o solebant imponi ‥ regalis gracia ‥ relaxabat Ps.-Elmh. Hen. V 47; olim ‥ commune dictum fuit in ~o, et est adhuc inter plures de ~o, quod ‥ papa cotidie loquitur cum Deo Gascoigne Loci 132.  b s1379 instrumentis ‥ que ~us ‘gunnas’ vocant Wals. HA I 405.  c quorum spermata ‥ animari non posse medicorum etiam ~us intelligit Alf. Angl. Cor 12. 7; ut quod ~us studentium capere non potest cupidi sapientie se gaudeant obtinere Bacon Maj. III 34.  d 1285 Margeria quesita si predictus Ricardus fuit filius ‥ Ricardi dicit quod non, immo filius wlgi ‥ dixit quod idem Ricardus est filius de wlgo conceptus JustIt 246 m. 36d..

vulgus (8) (volgus), ī, n. , ¶ 1 le commun des hommes, la foule : non est consilium in vulgo Cic. Planc. 9, la foule nʼa pas de réflexion ; sapientis judicium a judicio vulgi non discrepat Cic. Br. 198, entre le jugement du connaisseur et celui de la foule, il nʼy a pas désaccord ; volgus fuimus Sall. C. 20, 7, nous avons été la foule, le commun, la masse obscure [cf. nos numerus sumus Hor. Ep. 1, 2, 27 ], cf. Hor. O. 2, 16, 37 ; 3, 1, 1 ; S. 1, 6, 18 ; Sen. Ep. 5, 6 ; in vulgus, pour la foule, dans la foule : Cic. Ac. 2, 140 ; Tusc. 5, 103 ; Div. 2, 86 ; Rep. 1, 21 ; in vulgus ignotus Cic. Att. 9, 5, 2, ignoré dans la foule = du commun des hommes ¶ 2 multitude, masse [avec idée de foule commune, de généralité] : vulgus militum Cæs. G. 1, 46, 4, la foule des soldats ; numerari in vulgo patronorum Cic. Br. 332, être compté dans la foule commune des avocats = ne pas se distinguer || la masse du troupeau : Virg. G. 3, 469.

➳ vulgus m. arch. : a) Acc. , Sisenna Hist. 48 ; Varr. d. Non. 230, 27 ; b) dans lʼexpr. in vulgum Cæs. G. 6, 14, 4 ; Virg. En. 2, 99 ; c) et à lʼacc. vulgum Lucr. 2, 921 ; Sall. J. 69, 2 ; 73, 5 ; Nep. Alc. 8, 6 ; Liv. 6, 34, 5 ; 24, 32, 1 ; Sen. Vita b. 2, 2, etc.

vulgus , i. n. m.
卑民。衆名。羊羣。In vulgus vel* vulgo 民中。Spargere voces in vulgum ambiguas 傅開不足之言。

Suggest a Translation
See an image