vitiabilis
vĭtĭābĭlis, e, adj. [vitium],
- that may be harmed, violable, corruptible: ne jam vitiabilis esset, Prud. Apoth. 1113; id. Ham. 216.
vitiābilis, e (vitio), a) verletzlich, Prud. apoth. 1045 u. ham. 215. Apul. de mund. 3. – b) verletzend, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 7, 110.
si ‥ quodam demonstranti digitulo corrigentis indicetur qua parte locorum inserta ~is campi vituperia provocatus incidam
vĭtĭābĭlis, e (vitium), qui peut être endommagé : Apul. Mund. 3 ; Prud. Apoth. 1045 || qui endommage : C. Aur. Chron. 2, 7, 110.