vitiatio
vĭtĭātĭo, ōnis, f. [vitio],
- an injuring, violation, corruption (post-Aug. and very rare): feminae, Sen. Contr. 3, 23, 6.
vitiātio, ōnis, f. (vitio), die Verletzung, Schändung, Sen. contr. 7, 8 (23), 6: aquarum, Frontin. 3, 7 lemm.
cur melioracio non admitteretur, / cui viciacio nulla commiscetur?
vĭtĭātĭō, ōnis, f. (vitio), action de corrompre, de séduire : Sen. Rhet. Contr. 7, 8, 6.