vitiator
vĭtĭātor, ōris, m. [vitio],
- an injurer, violator, corrupter (post-Aug. and very rare): feminae, Sen. Contr. 2, 11, 1; 3, 23, 1; 3, 23, 4: pupillae, Quint. Decl. 284, 2; 309, 5.
vitiātor, ōris, m. (vitio), der Schänder eines Mädchens, Sen. contr. 1, 5, 6; 2, 3 (11), 1; 7, 8 (23). § 1 u. 4.
vĭtĭātŏr, ōris, m. (vitio), corrupteur séducteur : Sen. Rhet. Contr. 1, 5, 6.