vitigenus
vītĭgĕnus, a, um, adj. [vitis-gigno],
- vine-born, produced from the vine: liquor, Lucr. 5, 15: latices, id. 6, 1072; cf. vitigineus.
vītigenus, a, um (vitis u. gigno), vom Weinstocke, von den Reben, liquor, Rebensaft, Wein, Lucr. 5, 15: so auch latices, Lucr. 6, 1070.
querendum est ab Empedocle utrum in principio mundi fuerunt vel potuerunt esse ~e vel olivigene, hoc est alique arbores quarum superiora fuerint vitis et inferiora olive, sicut fuerunt aliqua animalia quorum superiora fuerunt hominis et inferiora vacce
vītĭgĕnus, (15) a, um, Lucr. 5, 15 ; 6, 1072, et vītĭgĭnĕus, a, um (vitis, geno), de vigne, qui provient de la vigne : Cato Agr. 41, 3 ; Plin. 30, 50.