vitineus
vītīnĕus, a, um, adj. [perh. contr. from vitigineus],
- of the vine, vine-: vincula, Flor. 3, 20, 4.
vītineus, a, um (vitis) = vitigineus, vom Weinstocke, Reben-, vincula, Flor. 3, 20, 4 Halm.
vītĭnĕus, a, um, v. vitigineus s. v. vitigenus : Flor. 3, 20, 4.
Vitiselaboratæ. Vide in hac voce. Anastasius in S. Silvestro apud Murator. tom. 3. pag. 107. col. 1 :
Sic inclusitEadem habentur in Chron. Romualdi II. Archiepisc. Salernit. apud eumd. Murator. tom. 7. col. 81. Vide Vitium.(Constantinus) corpus beati Petri Apostoli, et recondidit, et ornavit supra ex columnis porphyreticis, et alias columnas Vitineas quas de Græcia perduxit.