vitrarius
vitrārius, a, um (vitrum), zum Glase gehörig, Glas-, maltha, Compend. Vitruv. 30: vicus, Cur. urb. reg. I.p. 2 Preller. – subst., vitrārius, īi, m., s. vitreārius.
1 vitrārĭus, (16) ou vitrĕārĭus, Sen. Ep. 90, 31 ; vitrĭārĭus, ĭī, m. Gloss. Labb. , verrier, celui qui travaille et souffle le verre.
2 vĭtrārĭus, a, um, de verre : Ps. Fav. 30, p. 313, 17.