vitiosus
vitiosus, full of faults, faulty, defective, invalid
- I Lit. (very rare): pecus (with morbosum), Varr. R. R. 2, 1, 21: locus (corporis pecudum), i. e. diseased, Col. 7, 5, 6: nux, Plaut. Mil. 2, 3, 45 (316).—
- II Trop.
- A In gen.: exemplum, Auct. Her. 2, 29, 46: suffragium, Cic. Leg. 3, 15, 34: vitiosissimus orator, id. de Or. 3, 26, 103: antiquarii, Suet. Aug. 86: consul, chosen contrary to the auspices, Cic. Phil. 2, 33, 84; cf.: quaeque augur injusta nefasta vitiosa dira deixerit, inrita infectaque sunto, XII. Tab ap. Cic. Leg. 2, 8, 21.—Subst.: vĭtĭōsa, ōrum, n., misfortune, ruin: sinistra dum non exquirimus, in dira et in vitiosa incurrimus, Cic. Div. 1, 16, 29.—
- B In partic., morally faulty, wicked, depraved, vicious, Cato ap. Gell. 11, 2, 2: si quem conventum velit, Vel vitiosum, vel sine vitio; vel probum vel improbum, Plaut. Curc. 4, 1, 8 (469): si qui audierunt philosophos, vitiosi essent discessuri, Cic. N. D. 3, 31, 77: vitiosa et flagitiosa vita, id. Fin. 2, 28, 93: vitiosas partes rei publicae exsecare, id. Att. 2, 1, 7.— Comp.: progenies vitiosior, Hor. C. 3, 6, 48.—Sup.: inter summam vitiorum dissimulationem vitiosissimus, Vell. 2, 97, 1.— Hence, adv.: vĭtĭōsē, faultily, defectivelay, badly, corruptly.
- 1 Prop.: vitiose se habet membrum tumidum, Cic. Tusc. 3, 9, 19.—
- 2 Trop.: ferre res bonas (sc. leges), Cic. Phil. 5, 4, 10: concludere (opp. recte), id. Ac. 2 (Luc.), 30, 98.—Sup.: usurpare, Col. 4, 24, 15.
unde a quibusdam ~us versus putatur qui trocheum admittit
barbarismus, ~a locutio in grammatica
audivi ‥ discretum virum dicentem ~um esse illum librum [sc. Architrenium ] eo solo quod nullum versum contineat ~um
‘et Sarmatica’ ‥ ‘farmatica’, habent quidam libri ~i, a ‘farmatia’ quod sonat ‘purgatio’
plures longe ‥ nec adhuc in tali loco sunt ~e si non ligentur, eo quod longa nunquam alibi cum longa ligabilis invenitur
sic ‥ initium possidendi Cantuariensi ecclesie ~um quia violentum ex parte purgari posset
~um est facere divisiones in predicatione multorum membrorum
denique ~um est notas ligabiles non ligare, ligareque nonligabiles
si in fine ligature, obliquitas ascendens utitur plica; aliter ~um esset eam imponere
qui virtutum facere vult plantarium, quo in loco sui plantet eas sibi est praevidendum. si ‥ locus fuerit ~us, et ipsae virtutes in vitia rediguntur
totus ‥ fructus carnalis commixtionis predampnatus est, utpote de mala arbore natus, et de ~a radice corruptus
huic originali malo ‥ remediari oportuit per originale bonum de statu prime conditionis, post primam prevaricationem et ~am nascendi legem, in nascentibus adhuc reservatam [v. l. reservatum ]
nascentibus invehit ~a propagatio, et tamen aliquam incorruptionis integritatem in nascentibus retinet primitiva conditio
si ‥ postea inventus fuerit aut superbus, aut inoboediens, vel ~us ‥ deponatur
inest ‥ animo ‥ ~os mores corrigere
mistice ‥ per hoc intelligitur ~us qui tribus generibus viciorum urgetur, latenti, manifesto, consueto
fuit in terra illa ‥ gens ab antiquis temporibus ~issima
mundat leprosum genus humanum vitiosum
[lator ] vobis suam indigenciam fideliter explanabit et dicti nepotis ~a demerita certissime declarabit
- 1. gebrekkig [orator; exemplum]; ➤ -e se habere tekortschieten; — verkeerd, onjuist: -e concludere;
- 2. (relig. t.t.) in strijd met de voortekenen gekozen, gehouden of gebeurd, ongeldig [consul; suffragium];
- 3. (metaf.) verdorven [vita].
- vitium, full of faults, faulty, defective, invalid: vitiosissimus orator: consul, chosen in defiance of the auspices.—Plur. n. as subst, misfortune, ruin: in dira et in vitiosa incurrimus.—Wicked, depraved, vicious: si qui audierunt philosophos, vitiosi essent discessuri: Progeniem vitiosiorem, H.: omnis (luxuries) est vitiosa.
-
…DE L. MARCO M. PERPERNA CENSORIBVS SOCIVM NE ADMITTITO NEVE PARTEM DATO NEVE REDIMITO. quid ita ne vitiosum opus fieret at erat probatio tua. ne parum locuples esset at erat et esset amplius, si velles ,…
Cicero, in Verrem
-
…uti solitus est ea dissimulatione quam Graeci εἰρωνείαν vocant ; quam ait etiam in Africano fuisse Fannius, idque propterea vitiosum in illo non putandum quod idem fuerit in Socrate. Sed fuerint illa vetera si voltis incognita nihilne est igitur…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…enim misericordiam aut ipsam iracundiam morbum solet dicere at illi dicunt θη. sit igitur perturbatio, quae nomine ipso vitiosa declarari videtur nec eae perturbationes vi aliqua naturali moventur. omnesque eae sunt genere quattuor, partibus plures, aegritudo…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…facile agnoscit auditor ; sunt enim usitatissimi ; inculcamus autem per imprudentiam saepe etiam minus usitatos, sed tamen versus vitiosum genus et longa animi provisione fugiendum. elegit ex multis Iso crati libris triginta fortasse versus Hieronymus Peripateticus in primis…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…duo genera cupiditatum, naturales et inanes, naturalium duo, necessariae et non necessariae. confecta res esset. vitiosum est enim. .. duo genera, naturales et inanes, naturalium quoque item duo, necessarias et non…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, illo die recitari necesse sit. In ea est crebra ista vocalium concursio, quam magna ex parte ut vitiosam fugit Demosthenes. sed Graeci viderint ; nobis ne si cupiamus. quidem distrahere voces conceditur. Indicant orationes illae…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…depravata sint, ait optime iudicari. haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. quam multa vitiosa summum enim bonum et malum vagiens puer utra voluptate diiudicabit, stante an movente quoniam, si dis placet ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…possumus ; si minus, illos potius qui incorrupta sanitate sunt, quod est proprium Atticorum, quam eos quorum vitiosa abundantia est, qualis Asia multos tulit. Quod cum faciemus si modo id ipsum adsequemur ; est enim permagnum…
M. Tullius Cicero, De Optimo Genere Oratorum
-
…genera, naturales et inanes, naturalium quoque item duo, necessarias et non necessarias, confecta res esset. Vitiosum est enim. .. p ., si definire si dividere si diffinire vel diuidere p ., .…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…morbi conficiuntur, quae vocant illi νοσήματα, eaque quae sunt eis morbis contraria, quae habent ad res certas vitiosam offensionem atque fastidium, deinde aegrotationes, quae appellantur a Stoicis ἀρρωστήματα, isque item oppositae contrariae offensiones. hoc…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes