Τυφωνικός
Τυφωνικός, tempestuous
Τῡφων-ικός, ή, όν,
- Typhonian, of or from Typhon, Plu. Def.orac. 2.421c.
- II (τυφῶν II 1) tempestuous, ἄνεμος Act.Ap. 27.14.
Τυφωνικός, ή, όν [ῡ] de Typhon, Plut. M. 421c.
Étym. Τυφῶν.
Τυφωνικός
from Τῡφῶν
Τῡφωνικός, ή, όν
- tempestuous, NTest.