τῦφος

τῦφος, ὁ,

• name of four kinds of fever, one of which is accompanied by stupor, Hp. Int. 39; τῦφοι = frigidae febres, Gloss.; cf. τυφώδης I.
• • • 2 delusion (defined as οἴησις τῶν οὐκ ὄντων ὡς ὄντων), S.E. M. 8.5; in this sense Monimus the Cynic said τῦφος τὰ πάντα, S.E. l.c.; τὸ γὰρ ὑποληφθὲν τῦφον εἶναι πᾶν ἔφη (sc. Μόνιμος) Men. 249.7, cf. Metrod. Fr. 31, Phld. Piet. 21; opp. ἀλήθεια, Ph. 2.299; τὰ μὲν τοῦ σώματος ποταμός, τὰ δὲ τῆς ψυχῆς ὄνειρος καὶ τ. M.Ant. 2.17, cf. 6.13; οἴημα καὶ τ. Plu. Profect. 2.81f, cf. ib.c, Arr. Epict. 1.8.6, Iamb. Myst. 2.4, 3.31; τὸν τ. ὥσπερ τινὰ καπνὸν φιλοσοφίας εἰς τοὺς σοφιστὰς ἀποσκεδάσας Plu. Gen.Socr. 2.580b; πολὺν αὐτοῖς (sc. τοῖς μυστηρίοις) ἐπῆγον τ. ὡς μὴ ῥᾳδίως τινὰ συνορᾶν τὰ κατʼ ἀλήθειαν γενόμενα Ph.Bybl. ap. Eus. PE 1.9.
    • 3 colloquially, nonsense, humbug, affectation, τὸν τρόπον μὲν οἶσθά μου ὅτι τῦφος οὐκ ἔνεστιν there is no nonsense about me, Antiph. 195.2, cf. Plu. Per. 5; ταῦτα τὴν παλαιὰν ἀλαζονείαν ἤλεγξε τῶν Μήδων τῦφον ὄντα κενόν Jul. Or. 1.28b, cf. Pl. ap. D.L. 6.26:— similarly in Cynic parodies, Πήρη τις πόλις ἐστὶ μέσῳ ἔνι οἴνοπι τύφῳ Crates Theb. 4, cf. Timo 38, Jul. Or. 6.202c; τὸν τ. μου τροποφόρησον my piece of nonsense, my hobby, Cic. Att. 13.29.2; τὰ δὲ πολλὰ καὶ ὄλβια τ. ἔμαρψεν Crates Theb. 8 (vv. ll. τύμβος, τάφος).
    • 4 vanity, Zeno.Stoic. 1.69, Plb. 3.22.4, 3.81.9; = inflatio cordis vel superbia, Gloss.; arrogance, Onos. 42.24; ὁ φρυαττόμενος μεγάλα τ. Ph. 1.667; pomp, σεμνότερον ἦγεν αὑτόν—ἄρχοντι δὲ λυσιτελέστατον ὁ τ. Id. 2.518.

τῦφος, ὁ,
1) Räuch, Dampf, Qualm, Dunst.
2) übertr., Dünkel, Hoffart, Einbildung, Antiphan. bei Ath. VI.238d, die den Menschen benebeln und machen, daß er weder sich noch Andere kennt, wie Plut. sagt τὸν τῦφον ὥσπερ τινὰ καπνὸν φιλοσοφίας εἰς τοὺς σοφιστὰς ἀπεσκέδασε, gen. Socr. 9 ; Luc. Tim. 28 ; dah. auch Verblendung, Albernheit, Dummheit, Stumpfsinn, Sp.
Bei Hippocr. eine besondere Krankheit, wahrscheinlich Blödsinn.

τῦφος, ὁ, τύφω

• smoke, vapour, Anth.:—metaph. conceit, vanity, Plut.