τυφόω
τυφόω, to delude
τῡφόω, (τῦφος)
- delude, rare in Act., ἐτύφωσʼ ἐκ δʼ ἔλετο φρένας Alc. 68 (cj. Porson), cf. Plu. Adul. 2.59a; τ. τινὰ εἰς ἐλπίδα μειζόνων πραγμάτων Hdn. 6.5.10:—but mostly in pf. Pass. τετύφωμαι (aor. Pass. τυφωθείς S.E. P. 3.193), to be crazy, demented, ὦ τετυφωμένε σύ Pl. Hp.Ma. 290a; ληρεῖν καὶ τετυφῶσθαι D. 9.20; οὐ δὴ ποιήσω τοῦτο· οὐχ οὕτω τετύφωμαι Id. 18.11, cf. 24.158, Plb. 3.81.1, Cic. Att. 12.25.2, 1 Ep.Ti. 6.4, al.; ἴσως ἔγωγε τετύφωμαι ταῦτα λέγων καὶ τὰ μὴ δεινὰ ἀξιῶ δεδιέναι D.H. 6.52; ὁ οἶνος τετυφωμένους ποιεῖ Arist. Pr. 873a23, cf. Phld. Mus. p.54 K.; γόητες καὶ σοφισταὶ καὶ τετυφωμένοι καὶ φαρμακεῖς Jul. Or. 6.197d; ἀνόητος καὶ τετυφωμένος Luc. Nigr. 1, cf. Icar. 7, Arr. Epict. 4.1.150: c. dat. modi, τετυφωμένος τοσαύταις εὐτυχίαις demented, rendered vain, Str. 15.1.5; ἐπὶ πλούτοις τε καὶ ἀρχαῖς filled with insane arrogance, Luc. Nec. 12: Harp. expl. τετύφωμαι by ἐμβεβρόντημαι.
- II τυφῶσαι· πνῖξαι, ἀπολέσαι, Hsch.
τυφόω-ῶ [ῡ] remplir de fumée, particul. aveugler des fumées de l’orgueil, rendre fou, Hdn 6, 5 ; Plut. M. 59a ; au pass. être aveuglé, particul. au pf. τετυφῶσθαι, être aveuglé, affolé : τινι, Str. 686 ; ἐπί τινι, Luc. Nec. 12, par qqe ch. ; abs. être fou, Plat. Hipp. ma. 290a ; joint à ληρεῖν, Dém. 116, 6, etc. ; οὐχ οὕτω τετύφωμαι, Dém. 229, 1, je ne suis pas si fou.
Étym. τῦφος.
τυφόω, [ῡ],
1) Rauch, Dampf machen, räuchern, umnebeln.
2) übertr., Dünkel, Einbildung erregen, hoffärtig, stolz machen, τετυφωμένος, im Ggstz von μέτριος, Luc. Nigr. 1 ; dah. auch = das Gemüt durch Dünkel od. Stolz benebeln, betören, verblenden, τυφοῦν τινα εἰς ἐλπίδα μειζόνων πραγμάτων, Hdn. 6.5.24 ; – übh. dumm, stumpfsinnig machen, u. pass. betäubt, verdutzt werden, sein, bes. perf. τετυφῶσθαι, Dem. 24.158 u. öfter ; τετυφωμένος, ein Tor, Narr, nach Harp. von der plötzlich betäubenden u. der Sinne beraubenden Wirkung des τυφώς ; ὦ τετυφωμένε, Plat. Hipp. mai. 290a ; ἀγνοεῖ καὶ τετύφωται, Pol. 3.81.1.
1) Rauch, Dampf machen, räuchern, umnebeln.
2) übertr., Dünkel, Einbildung erregen, hoffärtig, stolz machen, τετυφωμένος, im Ggstz von μέτριος, Luc. Nigr. 1 ; dah. auch = das Gemüt durch Dünkel od. Stolz benebeln, betören, verblenden, τυφοῦν τινα εἰς ἐλπίδα μειζόνων πραγμάτων, Hdn. 6.5.24 ; – übh. dumm, stumpfsinnig machen, u. pass. betäubt, verdutzt werden, sein, bes. perf. τετυφῶσθαι, Dem. 24.158 u. öfter ; τετυφωμένος, ein Tor, Narr, nach Harp. von der plötzlich betäubenden u. der Sinne beraubenden Wirkung des τυφώς ; ὦ τετυφωμένε, Plat. Hipp. mai. 290a ; ἀγνοεῖ καὶ τετύφωται, Pol. 3.81.1.
τυφόω
τῡφόω,
fut. -ώσω
τῦφος
- to wrap in smoke; metaph. in perf. pass. τετύφωμαι, to be in the clouds, to be crazed, demented, Plat., Dem.