αὐθαδόστομος
αὐθαδόστομος, self-willed in speech
αὐθαδ-όστομος, ον,
- presumptuous of speech, Ar. Ra. 837.
de lengua arrogante
ἄνθρωπος
αὐθαδό·στομος, ος, ον [ᾱ] à la bouche présomptueuse, au langage présomptueux, Ar. Ran. 837.
Étym. αὐθάδης, στόμα.
αὐθαδόστομος, [θᾱ], selbstgefällig und anmaßend redend, nennt Euripides den Aeschylus bei Ar. Ran. 836.
αὐθαδόστομος
στόμα
- self-willed in speech, Ar.