αὐθεντικός
αὐθεντικός, principal
- principal, ἄνεμοι Gp. 1.11.1.
- 2 warranted, authentic, χειρογραφία, ἀποχή, διαθήκη, POxy. 260.20 (i A. D.), Ostr. 1010, BGU 326ii 23 (ii A. D.); original, ἐπιστολαί PHamb. 18ii6 (iii A. D.); ἐπιθύματα PMag.Leid.W. 9.15; ὄνομα ib. 14.25; authoritative, Ptol. Tetr. 182. Adv. -κῶς, loqui, make an authoritative statement, Cic. Att. 9.14.2; αὐ. nuntiabatur ib. 10.9.1: Comp. -ώτερον with higher authority, Ptol. Tetr. 177.
I
1 auténtico, original, autógrafo
χειρογραφία
διαθήκη
ἐπιστολαί
ὄνομα
βασιλικὸς νόμος
• subst. τὸ αὐθεντικόν documento original, PFam.Teb.31.13 (II d.C.), PSI 871.29 (I d.C.), POxy.1208.5 (III d.C.)
• genuino de los vientos de los cuatro puntos cardinales
ἄνεμοι (ἀπηλιώτης, ζέφυρος, etc.)
νεομηνίαι
2 soberano, independiente, auténtico
σπουδή
πράξεις
• esp. del poder de Dios
αὐθεντικὴ ... καὶ θεϊκὴ ἐξουσία
αὐθεντικαὶ καὶ δεσποτικαὶ ... φωναί
II adv. -ῶς con autoridad
αὐ. loqui
nuntiabitur
• -ώτερον con suprema autoridad, soberanamente Ptol.Tetr.4.3.6, Ammon.M.85.1496A, Basil.M.31.472A.