αὐθέκαστος
αὐθέκαστος, one who calls each thing by its name
- one who calls things by their right names, down-right, blunt, Arist. EN 1127a23, cf. Cleanth.Stoic. 1.127; οὔκ ἐστʼ ἀλώπηξ ἡ μὲν εἴρων . . ἡ δʼ αὐ. Philem. 89.7, cf. Posidipp. 40; in later Prose, λόγος Phld. Piet. 102 (Comp.), cf. Ph. 2.51, Plu. Cat.Ma. 6. Adv. -τως bluntly, Phld. Sign. 32.
- 2 of style, inartificial, plain, D.H. Comp. 22.
- 3 in bad sense, self-willed (αὐτάρεσκος, Hsch.; = ἀπαρέγκλητος, Suid.), αὐ. τὸν τρόπον, τῷ τρόπῳ, Men. 843, Sam. 205, cf. Luc. Phal. 1.2, Plu. Lib.educ. 2.11e; οὐ γὰρ αὐθάδης οὐδὲ αὐ. ὁ σώφρων ἀνήρ Praec. ib. 823a, cf. Phld. Vit. p.30 J.
- 4 self-controlled, ζῷον οὐ μονῆρες καὶ αὐ. ἀλλὰ κοινωνικὸν καὶ πολιτικόν Them. Or. 34 p.446 D. Adv. -τως Plu. Lys. 21.
I
1 sincero, sin artificio, auténtico de pers. como intermedio entre el ἀλαζών y el εἴρων Arist.EN 1127a23, como sinón. de αὐστηρός y ἁπλός Cleanth.Fr.Poet.3.4, Posidipp.41,
ἐν τῷ δικαίῳ ὄρθιος καὶ αὐ.
οὐκ ἔστ' ἀλώπηξ ἡ μὲν εἴρων ... ἡ δ' αὐ.
• del
λόγος
• del estilo de Tucídides, D.H.Comp.22.6.
2 en sent. peyor. rígido, tozudo, áspero
τραχὺς ἄνθρωπος ... αὐ. τῷ τρόπῳ
ὁ νουθετητὴς παραγίνεται ὁ αὐ.
II autosuficiente
τὸ ζῷον τοῦτο οὐ μονῆρες καὶ αὐθέκαστον, ἀλλὰ κοινωνικὸν καὶ πολιτικόν
III adv. -ως
1 sinceramente, sin artificio
πρὸς τὸ τῇ Σπάρτῃ συμφέρον αὐ. στρατηγοῦντος
2 tajantemente
αὐ. ... φασι τὸ καλού[μ]ενον
1. oprecht, rechtdoorzee.
2. eigenzinnig, koppig.
- one who calls each thing by its name, Arist.