αὐθομολογέομαι
αὐθομολογέομαι, confess of oneself
αὐθ-ομολογέομαι,
- confess of oneself, πρᾶγμα αὐθομολογούμενον a thing that speaks for itself, Luc. Herm. 59 (dub. for αὖθις ὁμ.).
confesar por sí mismo
αὐθομολογούμενον πρᾶγμα
cosa que habla por sí misma
αὐθ·ομολογέομαι-οῦμαι (seul. part. prés.) convenir de soi-même, être évident par soi-même, Luc. Herm. 59 (dout. p. αὖθις ὁ.).
Étym. αὐτός, ὁ.
αὐθομολογέομαι, med., von selbst, freiwillig eingestehen, πρᾶγμα αὐθομολογούμενον, eine Sache, die für sich selbst spricht, an sich klar ist, Luc. Hermot. 59.