αὐλακίζω
αὐλακίζω, trace furrows on, plough
αὐλᾰκ-ίζω:—Med., fut. -ίσομαι PFlor. 326.10 (ii A. D.):—
- trace furrows on, plough, ἐδάφη PFlor. l.c.:—Pass., ib. 331.7 (ii A. D.); αὐλακισμέναν ἀροῦν, prov. of doing work over again, Pratin.Lyr. 3: metaph. of a shooting star leaving a trail, Cat.Cod.Astr. 8(3).182.
1 trazar surcos, arar
ἐδάφη
ἀρότρῳ ... γῆν
• en v. pas. prov.
γᾶν αὐλακισμέναν ἀροῦν
arar la tierra arada
2 fig. de una estrella fugaz surcar, dejar un rastro
εἰ ἀστὴρ εἰς τὸν οὐρανὸν διατρέχων αὐλακίζει ... κίνδυνον σημαίνει
αὐλακίζω (seul. prés. act. et pf. pass. poét. αὐλακισμένος) tracer des sillons (dans la terre), Pratin. (Ath. 461e) ; fig. sillonner (ses joues de larmes, etc.) Eum. 213.
Étym. αὖλαξ.
αὐλακίζω, furchen, γᾶ αὐλακισμένα, gepflügtes Land, Pratinas bei Ath. XI.461e.