αὐστηρότης
αὐστηρότης, harshness, roughness
αὐστηρότης, ητος, ἡ,
- harshness, roughness, X. An. 5.4.29; οἴνου, opp. γλυκύτης, Pl. Tht. 178c, Thphr. HP 7.9.5.
- 2 metaph., harshness, crabbedness, τοῦ γήρως Pl. Lg. 666b, cf. D.C. 56.3.
I de cosas aspereza, acritud del vino puro, X.An.5.4.29, de jugos vegetales, Thphr.HP 7.9.5
• sequedad op.
γλυκύτης οἴνου
II de pers.
1 sequedad
τοῦ γήρως
τοῦ πρεσβυτέρου
• austeridad
πατέρων
τῆς σωφροσύνης
ἀδελφῶν
2 severidad
πνεῦμα αὐστηρότητος
ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς ... οὐκ ἠνείχετο τῆς αὐστηρότητος ταύτης
αὐστηρότης, ητος (ἡ)
1 sécheresse, âpreté, saveur âcre, Xén. An. 5, 4, 29 ; Plat. Theæt. 178c ||
2 sévérité, austérité, Plat. Leg. 666b ; DC. 56, 3.
Étym. αὐστηρός.
αὐστηρότης, ητος, ἡ, die Säure, das Herbe, οἴνου Xen. An. 5.4.29 ; Ggstz γλυκύτης Plat. Theaet. 178c ; mürrisches, finsteres Wesen, γήρως Legg. II.666b ; Sp.
αὐστηρότης
From αὐστηρός
- harshness, roughness, οἴνου Xen.: metaph. austerity, harshness, Plat.