αὐτάγητος
αὐτάγητος, conceited
αὐτ-άγητος [ᾰ], ον, (ἄγαμαι)
- = αὐθάδης, Anacr. 142; conceited, Ion Trag. 8.
presuntuoso, autocomplaciente s. cont., Anacr.147, Io Trag.8, Hsch.
αὐτ·άγητος, ος, ον [ᾰ] qui s’admire soi-même, suffisant, présomptueux, Anacr. 112 ; Ion (Hsch.).
Étym. αὐτός, ἄγαμαι.
αὐτάγητος, = αὐθάδης, Ion. u. Anacr. bei VLL.