αὐτάδελφος
αὐτάδελφος, related as brother
αὐτ-άδελφος, ον (η, ον Sch. E. Hec. 944)
- brotherʼs or sisterʼs, αἷμα A. Th. 718, Eu. 89; αὐ. Ἰσμήνης κάρα S. Ant. 1.
- II Subst., oneʼs own brother or sister, ib. 503, 696:—later αὐτ-αδέλφη, ἡ, Sch. E. Ph. 135.
del propio hermano o hermana
αἷμα
αὐτάδελφον Ἰσμήνης κάρα
cabeza hermana de Ismena, e.e., hermana Ismenaλιτὰς μητρόθεν αὐταδέλφους
• en uso pred.
σὼ δ' αὐταδέλφω
(son) tus dos hermanosτὸν δ' ... Αἴθωνος αὐτάδελφον
κοιμητήριον δι(α)φέρον Ἰωάνου καὶ Ἀγαθοκλῆ αὐταδέρφοις
οὗτοι πάντες ὁμόσποροι καὶ αὐτάδελφοι ὑμῖν τε καὶ ἀλλήλοις
• subst. ὁ αὐτάδελφος el propio hermano S.Ant.503, 696
• ἡ αὐταδέλφη la propia hermana Sch.E.Ph.l.c.
αὐτ·άδελφος, ος, ον [ᾰ] du propre frère, de la propre sœur, Eschl. Sept. 718 ; Eum. 89 ; Soph. Ant. 1 ; subst. ὁ, ἡ αὐτ. le propre frère, la propre sœur, Soph. Ant. 503, 696.
Étym. αὐτός, ἀδελφός.
αὐτάδελφος, leiblicher Bruder oder Schwester, Soph. Ant. 503, 696 ; leiblich verschwistert, αἷμα Aesch. Eum. 89 ; Spt. 700 ; κάρα Soph. Ant. 1 ; Sp. = ἀδελφός.
αὐτάδελφος
- Irelated as brother or sister, Aesch., Soph.
- IIas Subst. oneʼs own brother or sister, Soph.