γεῖσος
γεῖσ-ος, ους, τό,
- = foreg. [γεῖσον], LXX Ez. 43.17: pl., γείση BCH 35.76 (ii B. C.); dat. pl. γείσεσι OGI 483.127 (Pergam., ii B. C.):—also γεῖσος, ὁ, Gloss. (Carian word, acc. to St.Byz. s.v. Μονόγισσα.)
1 sg. cornisa
γ. κυκλόθεν κυκλούμενον αὐτῷ (ἱλαστήριον)
γ. ἐπ' αὐτοῖς (στύλοις) χαλκοῦν
2 plu. piedras que componen una cornisa, ID 400.40 (II a.C.), Didyma 35.16 (II a.C.), 264.10 (I a.C.), MAMA 8.498.20 (Afrodisias),
γείσεσιν λιθίνοις
γείση· ἐκθέματα
γεῖσος ou γεῖσσος, ου (ὁ) c. le préc. Spt. Jer. 52, 22 ; Jos.