δίκορμος
δίκορμος, with two trunks
δῐ-κορμος, ον,
- with two trunks, δένδρον v.l. in Artem. 5.74.
de doble tronco
δένδρον
δί·κορμος, ος, ον [ῐ] à double tronc, Artém. 5, 74.
Étym. δίς, κορμός.
δίκορμος, zweistämmig, Artemid. 5.74.