δίπλευρος
δίπλευρος, with two fronts
δίπλευρος, ον,
- with two fronts, Ael. Tact. 36.4, Arr. Tact. 28.4.
1 milit. de dos frentes
τάγμα
2 ret. de doble intención, de doble sentido Donat.Ter.Ad.341.
δί·πλευρος, ος, ον, à deux côtés ou deux fronts, El. tact. 36, 4, 5.
Étym. δίς, πλευρά.