διπλοείματος
διπλοείματος, with double cloak
διπλοείματος, ον,
- with double cloak, Cerc. 1.3.
que lleva un doble manto
διπλο·είματος, ος, ον [ᾰ] à double vêtement, Cercid. (DL. 6, 76).
Étym. διπλόος, εἷμα.
διπλοείματος, mit doppeltem Gewande, Cercid. bei DL. 6.76.