διπλασιόω
1 en v. med. duplicarse, doblarse
ἡ αὔξησις τῶν ἐχθρῶν
τὸ χρυσίον
mediante un proceso alquim.
2 gram. geminar
οἱ Αἰολεῖς διπλασιοῦσι τὰ σύμφωνα
3 gram. reduplicar
‘ἐμπλησμένος’ δὲ καὶ μὴ ‘ἐμπεπλησμένος’ ... οὕτων γὰρ γράφουσιν Ἀττικοὶ καὶ οὐ διπλασιοῦσιν
διπλασιόω-ῶ [ῐ̄ᾰ] doubler, Thc. 1, 69.
Étym. διπλάσιος.
διπλασιόω, verdoppeln, Gramm.; das pass. hat Thuc. 1.69.