Logeion | δείελος

δείελος, ον,

of or belonging to δείλη (q. v.), δ. ἦμαρ the evening part of day, eventide, Od. 17.606, Theoc. 25.86; δ. ὥρη A.R. 3.417.
- II Subst. (sc. ἡμέρα), late evening, εἰσόκεν ἔλθῃ δ. ὀψὲ δύων Il. 21.232, cf. Call. Hec. Fr. 260.55 Pf. [updated ref.]; ποτὶ or ὑπὸ δείελον at even, AP 9.650 (Leont.), A.R. 1.1160.
- - 2 δείελον, τό, afternoon meal, Call. Fr. 190 (perh. = Oxy. 1362 ii Fr. 4). (δειελός Hdn.Gr. 1.161.)

I vespertino δ. ἦμαρ la tarde, Od.17.606, Theoc.25.86, δείελον ὥρην παύομαι ἀμήτοιο A.R.3.417, cf. Nonn.D.7.284, φάος Orph.A.1126

• predic. de dioses θεὸς ... δ. παρθενικῇ παρέμιμνε Nonn.D.42.176.

II subst.

1 ὁ δ. el atardecer, el crepúsculo εἰς ὅ κεν ἔλθῃ δ. ὀψὲ δύων Il.21.232, cf. Call.SHell.288.55, ποτὶ δείελον ὥριος ἔλθοις AP 9.650 (Leont.), αὔραις αἱ ... ὑπὸ δείελον ἠερέθονται A.R.1.1160.

2 ἐπὶ δείελα por la tarde, al atardecer ἐπὶ δείελα λώιον ἦμαρ Hes.Op.810, ἐπὶ δείελα δ' ἐστὶ χερείων Hes.Op.821

• neutr. como adv. al atardecer δείελον εἰσελάοντες Arat.1111.

3 subst. τὸ δ. la cena δειελὸν αἰτίζουσιν Call.Fr.l.c.
•¿De *deiu̯elo- < *deiH^u̯₁- ‘brillar’, rel. εὐδείηλος, δῆλος, qq.u.? ¿O de *deuselo- < *deus-, rel. ai. doṣā́ ‘tarde’, av. daošatara- ‘hacia el ocaso’, ‘al oeste’?

δείελος, ος, ον :

I adj. de l’après-midi, du soir : δείελον ἦμαρ, Od. 17, 606 ; Thcr. Idyl. 25, 86 ; ou δ. ὥρη, A. Rh. 3, 417, le jour dans la soirée, le soir ||

II subst.

1 ὁ δείελος, Il. 21, 232, le soir ; ποτὶ δείελον, Anth. 9, 650 ; A. Rh. 1, 1160, vers le soir ||

2 τὸ δείελον, Call. fr. 190, le repas du soir.

Étym. Étymol. inconnue.

δείελος -ον [~ δείλη] avond-, avondlijk; subst. ἡ (ὁ) δείελος avond.

δείελος, ον, nachmittäglich, abendlich, Hom. zweimal : Od. 17.606 ἤδη γὰρ καὶ ἐπήλυθε δείελον ἦμαρ, der Nachmittag, vgl. 18.306, wo der Abend eintritt, ἕσπερος ; substantivisch δείελος in der Bedtg »Abend« Il. 21.232 εἰς ὅ κεν ἔλθῃ δείελος ὀψὲ δύων, σκιάσῃ δʼ ἐρίβωλον ἄρουραν. Aristarch meinte, daß sich die Formen δείελος und δείλη im Wesentlichen so verhielten, wie Σάμος Σάμη, χῶρος χώρα u. dgl., Scholl. Aristonic. Il. 21.232 ἡ διπλῆ, ὅτι ἀρσενικῶς τὴν δείλην δείελον, anderes Scholium ἡ δείλη δείελος εἴρηται ὡς ἡ ἑσπέρα ἕσπερος, ὠνὴ ὦνος, χολὴ χόλος, vgl. Friedlaender Aristonic. Il. 2.634 ; Buttmann Lexil. 2.188. – Theocrit. 25.86 Ἠέλιος μὲν ἔπειτα ποτὶ ζόφον ἔτραπεν ἵππους δείελον ἦμαρ ἄγων· τὰ δʼ ἐπήλυθε πίονα μῆλα ἐκ βοτάνης ἀνιόντα μετʼ αὔλιά τε σηκούς τε ; Ap.Rh. 3.417 δείελον ὥρην ; ὑπὸ δείελον, gegen Abend, Ap.Rh. 1.1160 ; – τὸ δ., das Vesperbrot, Callim. frg. 190, wo Eust. δειελίη las.

δείελος

ὁ

[cf. δείλη.]

- 1
  The setting sun, the evening: δ. ὀψὲ δύων Il. 21.232.
- 2
  As adj.: δείελον ἦμαρ (evening) Od. 17.606.

δείελος (δείλη): pertaining to the late afternoon; δείελον ἦμαρ (= δείλη), Od. 17.606; subst., δείελος ὀψὲ δύων, Il. 21.232 (=δείελον ἦμαρ).

δείελος δείλη

- Iof or belonging to evening, δείελον ἦμαρ eventide, Od., Theocr.
- IIas Subst. (sub. χρόνος), late evening, εἰσόκεν ἔλθηι δείελος Il.

Menu

Word wheel

δείελος

Saved

Recent