δειελίη

δειελίη, ἡ, (δείελος) f.l. for δείελον, Call. Fr. 190.

δειελίη, Vesperbrod, Callimach. bei Eust. Od. 17.599 p. 1832.62, v.l. δείελον, s. Scholl. Od. 17.599 ; Buttmann Lexil. 2.194.