δεικηλίκτας
δεικηλίκτας, one who represents
δεικηλίκτας, α, ὁ, Dor. for δεικηλίστης,
- one who represents; esp. Lacon., = ὑποκριτής, actor who played burlesque parts, Plu. Ages. 21, Apophth. Lac. 2.212f, Ath. 14.621e (δικ- codd.).
lacon. mimo, actor
μέγας ... δ. ἐν μικρῷ πράγματι
δεικηλίκτας, α (ὁ) mime, bouffon, chez les Lacédémoniens, Plut. Ages. 21 ; M. 212f ; Ath. 621e.
Étym. lac. p. *δεικηλίστης, de *δεικηλίζω, de δείκηλον.
δεικηλίκτας
from δείκηλον
- Lacon. for ὑποκριτής, Lat. mimus, a burlesque actor, Plut.