δεικανάομαι
δεικανάομαι, begrüßen, vgl. δειδίσκομαι, δείκνυμι ; Homer dreimal, in der Form δεικανόωντο : Il. 15.86 οἱ δὲ ἰδόντες πάντες ἀνήϊξαν, καὶ δεικανόωντο δέπασσιν. ἡ δʼ ἄλλους μὲν ἔασε, Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ δέκτο δέπας, Zenodot schrieb δεικανόωντʼ ἐπέεσσι. Scholl. Didym. und Aristonic.; Od. 18.111 τοὶ δʼ ἴσαν εἴσω ἡδὺ γελώοντες, καὶ δεικανόωντʼ ἐπέεσσιν ; 24.410 παῖδες Δολίου ἀμφʼ Ὀδυσῆα δεικανόωντʼ ἐπέεσσι καὶ ἐν χείρεσσι φύοντο. Wenn man mit Zenodot Il. 15.86 ἐπέεσσι schreibt, so ist die Verbindung überall δεικανᾶσθαι ἐπέεσσι(ν); daraus erklärt sich wohl Apollon. Lex.Homer. p. 57.21 δεικανάασθαι· διαλόγου ἀξιοῦσθαι, – Das act. = zeigen Arat. 208 ; δεικανάασκεν Theocr. 24.56.
†δεικανάομαι
[δείκνυμι.]
3 pl. imp. δεικανόωντο.
- 1
To pledge in drinking = δείκνυμι
5 Il. 15.86. - 2
To welcome, greet Od. 18.111, Od. 24.410.
- 1
δεικανάομαι (δείκνῡμι)=δειδίσκομαι. δεπάεσσιν, ἔπεσσι, Il. 15.86, Od. 24.410.