διάδρομος
διάδρομος, running through
διάδρομ-ος, ον,
- running through or about, wandering, φυγαί A. Th. 191; λέχος δ. stray, lawless love, E. El. 1156 (lyr.); ἔμβολα κίοσι δ. the architrave reeling, ready to fall, Id. Ba. 592 (lyr.).
- II Subst. διάδρομος, ὁ, = διαδρομή II, Luc. Hipp. 6.
I que corre
διάδρομοι φυγαί
huidas a la carreraκίοσιν ἔμβολα διάδρομα
entablamento que se desploma sobre los pilares
• fig. rel. infidelidad
ὑπάγεται δίκα διαδρόμου λέχους
II subst. ὁ δ.
1 pasillo
ὁ θερμὸς ... δ. Νομάδι λίθῳ διακεκολλημένος
2 paso marítimo entre islas, D.S.3.38.
3 cerrojo, pestillo Eust.1900.59.
1 διάδρομος, ου (ὁ) lieu par où l’on passe (litt. par où l’on court), passage, Luc. Hipp. 6.
Étym. διαδραμεῖν.
2 διάδρομος, ος, ον :
1 qui court dans tous les sens, Eschl. Sept. 191 ||
2 qui se disjoint, Eur. Bacch. 592 ; d’où disjoint, désuni, c. à d. fig. qui n’est pas légitimement uni, illégitime (union) Eur. El. 1156.
Étym. διαδραμεῖν.
2. διάδρομος -ον [διατρέχω] in alle richtingen lopend: διάδρομοι φυγαί vluchtbewegingen in alle richtingen Aeschl. Sept. 191; ἴδετε ... ἔμβολα ... τάδε διάδρομα zie hoe de architraven hier uiteenvallen Eur. Ba. 592; διάδρομον λέχος overspelig bed Eur. El. 1156.
διάδρομος ¹, ὁ, Durchgang, Luc. Hipp. 6.
διάδρομος ², durcheinander laufend ; φυγαί Aesch. Spt. 191 ; κίοσιν ἔμβολα, durcheinanderstürzendes Säulengebälk, Eur. Bacch. 592 ; λέχος El. 1156, das vom Agamemnon auf Aegisth übergegangene.
διάδρομος, ον
διαδραμεῖν
- running through or about, wandering, Aesch.; λέχος δ. stray, lawless love, Eur.