διαδύομαι

I intr. introducirse, colarse, penetrar c. adv. o constr. local μῶν ὁ γέρων πῇ διαδύεται <αὖ>; Ar.V.396, ὁ ἥλιος ... δύναται διαδύεσθαι εἰς τὴν σάρκα Arist.Pr.967^a25, del fuego διαδυόμενον εἰς τὸ ἔκκαυμα Thphr.Ign.73, de gusanos ὑφ' ὧν ἀναλίσκεται τὸ σῶμα διαδυομένων εἰς τὰ ἐντός Plu.Art.16, τὰ σώματα διαδυόμενα δι' αὐτῶν Alex.Aphr.Quaest.73.2

• fig., sent. no fís. introducirse διὰ τούτων πάντων ἡ φιλία διαδυομένη X.Mem.2.6.22.

II tr.

1 introducirse en, penetrar τὰς βώλους Thphr.CP 5.13.7, ταύτην (ἁλυκότητα) Thphr.CP 2.5.4.

2 eludir, esquivar, rehuir ἡμᾶς Ar.V.282, Pl.Ly.216d, τὸν λόγον Pl.Sph.231c, τὰς λῃτουργίας Lys.21.12, abs. D.42.23.