διάδρασις
διάδρασις, an escape from
διάδρᾱσις, εως, ἡ, (διαδιδράσκω)
- an escape from, ἀναγκῶν, πυρός, J. AJ 17.4.2 and 10.2.
huida, evasión c. ποιέω y gen. huir de
τῶν ἀναγκῶν
αὐτῶν
glos. a δράσκασις
διάδρασις, εως (ἡ) [ρᾱ] évasion, fuite, Jos. A.J. 17, 10, 2 ; 18, 5, 4.
Étym. διαδιδράσκω.
διάδρασις, [ρᾱ], ἡ, das Entlaufen, Jos. Ant. 18.5.