διάρριψις
διάρριψις, a scattering
διάρριψις, εως, ἡ,
- scattering, X. An. 5.8.7, Thphr. HP 6.3.4.
acción de arrojar a un lado y otro, dispersión
τῶν ἱερῶν
ἀνθρωπείων ὀστῶν
διάρριψις, εως (ἡ) dispersion, Xén. An. 5, 8, 7 ; Th. H.P. 6, 3, 4.
Étym. διαρρίπτω.
διάρριψις, ἡ, das Auseinanderwerfen ; σκευῶν Xen. An. 5.8.7 ; τῶν ἱερῶν Plut. Lys. 27.
διάρριψις, εως
from διαρρίπτω
- a scattering, Xen.