διαβόρος
διαβόρος, eating through, devouring
διαβόρος, ον, (βιβρώσκω)
- devouring, νόσος S. Tr. 1084, Ph. 7.
- II διάβορος, ον, Pass., eaten up, consumed, Id. Tr. 676; cf. διάβαρος.
devorador, que consume
νόσος
διαβόρος, ος, ον, qui ronge (mal, ulcère, etc.) Soph. Ph. 7 ; Tr. 1084.
Étym. διαβιβρώσκω.
διαβόρος, durchfressend, νόσος δ. πόδα, den Fuß durchfressender Schaden, Soph. Phil. 7 ; vgl. Tr. 1074.
διαβόρος, ον
διαβιβρώσκω
- Ieating through, devouring, Soph.
- IIproparox. διάβορος, ον, pass. eaten through, consumed, Soph.