διάβορος
consumido
τοῦτ' ἠφάνισται διάβορον πρὸς οὐδενός
σῶμα
• erosionado, corroído
λίθος
ref. a los poros de la piedra de origen volcánicoφάραγξ
διάβορος, ος, ον, dévoré, d’où anéanti, Soph. Tr. 676.
Étym. cf. le préc.
διάβορος, zerfressen, πρός τινος, 673.