διαβρεκτέον
διαβρεκτέον, one must macerate
δια-βρεκτέον,
- one must macerate, τυρὸν ὠμῇ λύσει Gp. 18.19.9.
hay que macerar, aliñar
δ. αὐτὸν (τυρόν) τῇ ὠμῇ λύσει
διαβρεκτέον, one must macerate
hay que macerar, aliñar
δ. αὐτὸν (τυρόν) τῇ ὠμῇ λύσει