διαβόσκω

1 dar de comer, alimentar ὥστε ἡμᾶς διαβόσκειν τοὺς ἐργάτας PCair.Zen.838.7 (III a.C.), τὰ παιδάρια [διαβό]σκειν PCair.Zen.509.13 (III a.C.), ἐπὶ θύμοις καὶ ἀλφίτοις διαβόσκειν τὴν γαστέρα Alciphr.3.4.6

• c. suj. del alimento alimentar, sustentar τὰ ὄντα ἡμᾶς διαβοσκήσει los (alimentos) que hay nos procurarán el sustento Socr.l.c., ὄροβοι δ' ὤνιοι καὶ τὰ ἐς βρῶσιν ἀναγκαῖα διέβοσκεν αὐτούς Philostr.VA 1.15

• abs. apacentar el ganado, PMichael.45.43, PMasp.112.15 (ambos VI d.C.).

2 en v. med. alimentarse ἀπὸ τῶν ἰχθύων, οὓς διαβόσκεσθαί φασι ῥύδην καὶ ἀγεληδόν Harp.s.u. ἀγελαίων.