διακναίω
διακναίω, to scrape to nothing
- scrape or grate away, ὄψιν δ. gouge out his eye, E. Cyc. 487 (lyr.):—Pass., to be lacerated, Hp. Mul. 2.120; διακναιομένης κάμακος the spear being shivered, A. Ag. 65 (anap.).
- 2 wear out, wear away, ἡ ἀσιτίη δ. Hp. Morb. 1.13; πόθος μʼ ἔχει διακναίσας Ar. Ec. 957, cf. E. IA 27 (lyr.), Heracl. 296 (lyr.); δ. Ὀρέστην murder Orestes (i.e. the character, by bad acting), Stratt. 1:—Pass., to be worn quite away, destroyed, αἰκίαις, μόχθοις, A. Pr. 94, 541 (lyr.), cf. E. Med. 164 (lyr.), Alc. 109 (lyr.); πόλις διακναισθήσεται Ar. Pax 251; τὸ χρῶμα διακεκναισμένος with all oneʼs colour scraped off, Id. Nu. 120.
I tr.
1 desgarrar, hacer pedazos, destrozar
ὄψιν
ref. al ojo del Cíclopeψόφοι διακναίουσι καὶ τῶν ἀψύχων σωμάτων τοὺς ὄγκους
διακναιομένης τ' ἐν προτελείοις κάμακος
de una lanzaπόλις τάλαινα διακναισθήσεται
• fig. ref. a la interpretación teatral destrozar
μὴ διακναίσῃ τοὺς προλόγους ἡμῶν
διακέκναικ' αἴσχιστα
διέκναισ' Ὀρέστην
destrozó el Orestes (de Eurípides)
2 de pers. consumir, desgastar abs.
ἡ ἀσιτίη διακναίει
la falta de alimentación consumeτὸ χρῶμα διακεκναισμένος
que se ha quedado pálido
• fig. c. suj. de abstr. y ac. de pers. consumir, atormentar
πόθος ... με διακναίσας ἔχει
μία δ' ἀμφοτέρους ἄτη πατέρων διέκναισεν
ἀνθρώπων γνῶμαι ... δυσάρεστοι διέκναισαν
τὸ σῶμα καὶ τὰς ψυχὰς αὐτῶν διακναίοντες ψευδεργίᾳ καὶ ψευδολογίᾳ
αἰκείαισιν διακναιόμενος
siendo atormentado por los ultrajesτῶν ἀγαθῶν διακναιομένων
cuando los buenos sufrenδιακναιόμενος καὶ διεσθιόμενος τὴν ψυχήν
II en v. med.-pas.
1 desgarrarse
ἡ δὲ νοῦσος γίνεται μάλιστα, ἢν ἐν αὐτῇσί τι διακναισθῇ
2 frotarse, restregarse
(ἀθληταί) ῥοδοδάφναις ἐνίοτε τὰ νῶτα διακναίονται
- 1to scrape to nothing, ὄψιν δ. to grind out his eye, Eur.:—Pass. to be shivered, Aesch.
- 2to wear out, wear away, Eur.:—Pass. to be worn out, destroyed, Aesch., Eur.; τὸ χρῶμα διακεκναισμένος having lost all oneʼs colour, Ar.