διακωλυτέον
διακωλυτέον, one must prevent
διακωλ-ῡτέον,
- one must prevent, Pl. R. 401b, Agath. 2.6.
hay que impedir Pl.R.401b, Agath.2.6.3.
διακωλυτέον [ῡ] vb. de διακωλύω, Plat. Rsp. 401b.