διακωμῳδέω
διακωμῳδέω, to satirise
διακωμῳδέω,
- satirize, Pl. Grg. 462c, Arist. Po. 1458b6, Jul. Or. 6.203a: abs., D.H. Dem. 57.
poner en ridículo, satirizar
μὴ οἴηταί με διακωμῳδεῖν τὸ ἑαυτοῦ ἐπιτήδευμα
τὸν σεμνὸν αὐτοῦ ... βίον
τὸν ποιητήν
τούτους ... τοὺς ἀπίστους διακωμῳδῶν Ἀριστοφάνης
τὰ Λακωνικὰ δεῖπνα
δια·κωμῳδέω-ῶ, tourner en ridicule, bafouer, Plat. Gorg. 462e ; Arstt. Poet. 22, 9.
διακωμῳδέω, (in einem Lustspiele) verspotten, τί, Plat. Gorg. 462e ; Arist. poet. 22 u. Sp.
διακωμῳδέω
fut. ήσω
- to satirise, Plat.