διαλαμπής
διαλαμπής, white-hot
δια-λαμπής, ές,
- white-hot, EM 109.33.
1 muy brillante
τὸ ἐκκαυθὲν ξύλον
2 de tejidos que deja pasar el brillo a través, e.d. entretejido con hilos brillantes o transparente
πορφύρεα, χρύσεα, διαλαμπέα, σιγαλόεντα
δια·λαμπής, ής, ές, très brillant, Naz. 2, 132c.
Étym. διά, λάμπω.