διάλαμψις
διάλαμψις, shining through
διά-λαμψις, εως, ἡ,
- shining through, Arist. Mete. 369b15, Paul.Al. T. 1.
- II Aeol. and Dor. form of Hellenistic διάλημψις, = -ληψις, repute, ἔχειν τινὰ ἐν τᾷ καλλίστᾳ διαλάμψει Schwyzer 647.28 (Cyme); appreciation, SIG 721.25 (Crete, found at Delos).
acción de brillar a través de, resplandor
τὴν διάλαμψιν ἀστραπὴν εἶναι τὴν τούτου τοῦ πυρός
ἡ ἀποκαταστατικὴ δ.
διάλαμψις, εως (ἡ) action de briller au milieu de, d’où éclat, Arstt. Meteor. 2, 9, 19 ; P. Alex. Apot. 37, p. 99, l.8 Boer.
Étym. διαλάμπω.
διάλαμψις, ἡ, das Durchleuchten, der Glanz, Arist. meteor. 2.9 E.