διαπεράσιμος
διαπεράσιμος, penetrating
διαπεράσιμος [ρᾱ], ον,
- penetrating, Sch. Il. 12.439, Eust. 709.48.
1 accesible
glos. a βατός
2 penetrante
δ. εἰς ἀκοάς
διαπεράσιμος, durchdringend, Schol. Il. 12.439, 13.149.