διαπείθω
διαπείθω, convince
διαπείθω,
- convince, ὁ διαπείθων λόγος dub. in Phld. Ir. p.80 W.:— Pass., BGU 1062.19 (iii A.D.).
1 persuadir totalmente abs.
ὁ [διαπ]είθων λόγος
el discurso convincente
2 dejar satisfecho, acordar, negociar persuasivamente con alguien el montante de un pago, esp. en procesos de manumisión
δότω τᾶς ἀπολύσιος ὅ κα διαπείσῃ
ἔδωκεν τῇ πόλει καθ' ὃ διέπεισεν στατῆρας δέκα
ἀπελευθερωθεῖσα ὑπὸ Δικαίου ... [καθὼς] διεπείσθη ὑπὸ Πετάλου
διὰ τὸ ... διαπεπεῖσθαι αὐτοὺς ὑπ' αὐτῶν περὶ ὀψωνίου