διαπειράω
δια·πειράω-ῶ (seul. part. prés.) éprouver, tenter, particul. tenter de corrompre, Plut. Pomp. 51 ||
Moy.
1 faire l’essai de, acquérir l’expérience de, apprendre à connaître, gén. Hdt. 5, 109 ; Plat. Ap. 27a ; d’où avoir l’expérience de, acc. Thc. 6, 91 ||
2 tenter jusqu’au bout de, inf. Ant. 132, 22 ||
3 tenter de corrompre, Plat. Leg. 921b ||
➳ Ao. pass. au sens moy. διεπειράθην, Ant. l. c.
διαπειράω, versuchen, auf die Probe stellen ; δωροδοκίαις, Plut. Pomp. 51 ; gew. med., τινός, z.B. αὐτοῦ τῆς ψυχῆς Her. 3.14 ; Περσέων, es mit den Persern im Kampf versuchen, 5.109 ; τῆς γνώμης Din. 2.3 ; διαπεπειρᾶσθαι, Thuc. 6.91 ; dazu gehört aor. pass., Antiph. 5.33 ; διαπειραθῆναι τῶν δικαστῶν ὅ τι γνώσονται, ihre Meinung erforschen, Dem. 48.46 ; διαπειρώμενος ἆρα Plat. Apol. 27a.