διαπεινάω
διαπεινάω, to hunger one against the other, to have a starving-match
διαπεινάω, inf. -πεινῆν,
- hunger one against the other, have a starving-match, διαπεινᾶμες (Dor.), with a play on διαπίνομεν, Ar. Ach. 751.
morirse de hambre
διαπεινᾶμες ἀεὶ ποττὸ πῦρ
nos morimos de hambre todo el rato junto al fuego
δια·πεινάω-ῶ (seul. prés. 1 pl. dor. -πεινᾶμες) jeûner à qui mieux mieux, Ar. Ach. 751.
διαπεινάω, (πεινάω), mit einander um die Wette hungern, Ar. Ach. 751.
διαπεινάω
inf. -πεινῆν
- to hunger one against the other, to have a starving-match, διαπεινᾶμες (Doric 1st pl.), with a play on διαπίνομεν, Ar.